"Foz es señor de esa luz tenebrosa que al hombre terreno sorprende siempre cuando va a la Marina"... Esta frase non é miña, senon do grande Álvaro Cunqueiro. A verdade é que levo tempo dándolle voltas á luz da Mariña luguesa, tan gris, tan fonda.
Hoxe, despois de tantos días ruíns, seguimos a ter o ceo escuro e o mar tamén está gris plomo.
Resulta chocante ese cartel que desde o alto de Foz recibe ó visitante e parece anunciar un lugar fascinante, no que poden ocorrer trepidantes aventuras, no que sempre é vacacións... Hollyfoz!
A realidade é que ó pé dese cartel está o cemiterio. Sí, o que ledes: o camposanto. Curiosa metáfora da vida! Seica foi un alcalde que tivo esta brillante idea; agora o letreiro ten a z rompida, outra metáfora do xoguete urbanístico que foi esta vila hoxe sembrada de edificios a medio facer que agardan outro boom: o da fin da crise.
